• 20 Ağustos 2006 Pazar gecesini Pazartesi gecesine bağlayan gece Miraç kandilidir

Bu gece ;
 "Bir gece, kendisine âyetlerimizden bir bölümünü gösterelim diye, kulunu Mescid-i Haram'dan, çevresini mübarek kıldığımız Mescid-i Aksâ'ya götüren/yolculuk yaptıran Allah'ın şânı yücedir. Gerçekten o, işiten ve görendir."  (İsra, 17/1)  ayet-i kerimesinde de belirtildiği üzere alemlere rahmet olarak gönderilen Resûl-i Ekrem Efendimiz başka bir manevî binitle, göklere çıkmıştır.

Bu gece Kadir Gecesi'nden sonra en kıymetli gecelerimizdendir.
       

Hz.Muhammed (s.a.v.) birçok tecellilere mahzar olduğu Miraç, iki aşamalı olarak gerçekleşmiştir. İlki isrâ, ikinci aşama ise miraç olayıdır. Birbirini izleyen isrâ ve miraç olayı, Hz.Muhammed'in (s.a.v.) Medine'ye hicretinden bir buçuk yıl kadar önce 621 yılında Mekke'de meydana gelmiştir. İsrâ ve miraç, gece seyahati ve yüce makamlara yükselme anlamındadır.

•       1 - İsrâ Olayı

          Arapça bir kelime olan İsrâ, "gece yürüyüşü, gece yolculuğu, geceleyin yürüme" anlamındadır. Hz.Muhammed'in (s.a.v.) hayatındaki önemli olaylardan olan isrâ olayı, Recep ayının 27. gecesi Kâbe'de uyuduğu sırada, vahiy meleği Hz.Cebrâil'in (a.s.) Yüce Allah'ın kendisini yüce katına davet ettiğini bildirmesiyle başladı. Hz.Muhammed (s.a.v.), Hz.Cebrâil'in (a.s.) rehberliğinde manevî binit Burak'la Mekke'deki Mescid-i Haram'dan Kudüs'teki Mescid-i Aksâ'ya gitmiştir. Miracın, Yüce Allah'ın sosuz kudretiyle gerçekleşen Mescid-i Haram'dan Mescid-i Aksâ'ya kadarki bu ilk bölümüne İsrâ adı verilir.

          Miracın dünya üzerindeki ilk bölümü olan İsrâ olayı, başlangıcında yer aldığı için adını verdiği İsrâ Sûresi'nde, şöyle anlatılmaktadır: "Bir gece, kendisine âyetlerimizden bir bölümünü gösterelim diye, kulunu Mescid-i Haram'dan, çevresini mübarek kıldığımız Mescid-i Aksâ'ya götüren/yolculuk yaptıran Allah'ın şânı yücedir. Gerçekten o, işiten ve görendir." (İsra, 17/1)

Hz.Muhammed (s.a.v.), Kudüs'te kısa bir süre kaldı. Bu sırada, Mescid-i Aksâ'da iki rekat namaz kıldı.

Bundan sonra, Hz.Muhammed (s.a.v.) başka bir manevî binitle, göklere çıkmıştır.

•        2 - Miraç Olayı (Mi'râc-ı Nebî)

          Arapça bir kelime olan Miraç, yükselme ve yükseğe çıkma anlamındaki "urûc" kelimesinden türeyen âlet/gereç ismidir. Miraç, "merdiven, yükselteç, asansör" gibi anlamlara gelir. Mescid-i Aksâ'dan başlayarak göklerin bütün tabakalarından geçip ilâhî huzura kadarki bölüme, Miraç denir. Hz. Muhammed (s.a.v.) göklerden sonra hiçbir insan veya meleğin erişemeyeceği yüce makamlara yükselmiştir. Varlıklar âleminin son noktası olan Sidretü'l-Müntehâ'ya kadar Cebrâil ile, daha sonrasına ise Refref adındaki manevî binitle gitmiştir. Beytü'l-Ma'mûr kendisine gösterilmiştir. Bundan sonra rabbinin huzuruna çıkan Hz. Muhammed (s.a.v.) bu sırada, nice sırlara, hikmetlere, nûrânî tecellilere mazhar olmuş, burada hiçbir aracı olmadan doğrudan vahiy almıştır.

          Miracın sırlar dolu bu ikinci bölümüne, Necm Sûresi'nde şöyle işaret edilmiştir: "(Kur'an'ı) ona, üstün güçlere sahip, muhteşem görünümlü (bir yorumda Cebrâil) öğretti. O, en yüksek ufukta bulunuyorken (aslî sûretine girip) doğruldu. Sonra (ona) yaklaştı. Derken, sarkıp daha da yakın oldu. (Peygambere olan mesafesi) iki yay aralığı kadar, yahut daha az oldu. Böylece Allah, kuluna vahyedeceğini vahyetti. Kalp, gözün gördüğünü yalanlamadı. (Şimdi siz) gördüğü şey hakkında, onunla tartışıyor musunuz? Andolsun ki, onu bir başka inişte daha görmüştü. Sidretü'l-Müntehâ'nın yanında. Me'vâ Cenneti, onun yanındadır. O zaman Sidre'yi, kaplayan kaplamıştı. Göz şaşmadı ve aşmadı (çakılıp kaldı). Andolsun ki o, rabbinin en büyük âyetlerinden bir kısmını gördü." (Necm, 53/7-18

•      Miraçta Alınan Oniki Emir

  1- Allah'tan başkasına kulluk etmemek

  2- Ana-babaya iyi davranmak,

  3- Akrabaya, yoksula ve yolda kalmışlara hakkını vermek,

  4- Cimri ve israfçı olmamak,

   5- Yoksulluk korkusuyla çocukları öldürmemek,

   6- Zinaya yaklaşmamak,

   7- Haksız yere cana kıymamak ve cinayet dolayısıyla aşırı gitmemek,

   8- Yetimin malına güzelce yaklaşmak,

   9- Ahdi ve sözü tutmak,

  10- Ölçü ve tartıda doğruluk,

   11- Hakkında kesin bilgi sahibi olunmayan şeyin ardından gitmemek,

   12- Yeryüzünde böbürlenerek yürümemek,

Hz.Peygamber (S.A.V.), aynı gece, geri dönmüştür.

Miraç hediyesi olarak, günde beş vakit namaz, Allah'ın şirk koşma dışındaki günahları dilediklerinden affetmesi ve Bakara Sûresi'nin son iki âyetini getirmiştir. (Müslim, iman, 279)

  Tüm İslam Âleminin Miraç Kandilini Kutlar

Hayırlara vesile olmasını niyaz ederiz

selam ve dua ile

sofuoglu

"Şerefle bitirilmesi gereken
 en ağır görev hayattır."

 "Bu nedenle;

 Bir lokma ekmek için
 Şerefini ayaklar altına almaya,

Dünya üzerinde yaşayan tüm insanlar huzur ve güven içinde yaşamanın yollarını ararlar.Her birinin mutlu olmak için bir hedefi vardır.

Kimi zengin olduğunda,kimi iyi bir işe girdiğinde,kimi istediği estetik ameliyatını yaptırabildiğinde,kimi üniversiteyi kazandığında mutlu olacağını düşünür.

Amacına ulaştığında ise aradığı mutluluğu ya bulamaz ya da çok kısa süreli ve kendisini tatmin etmeyen bir mutluluk olduğunu görür.

Bu sefer de kendisine başka bir hedef bulur. Onu elde ettiğinde mutlu olabileceğini düşünür.

Oysa bugüne kadar bu yollarla gerçek anlamda mutluluğu yakalayabilen bir insan olmamıştır.En mutlu olduğunu düşünen insanın bile, içini sıkan, düşünmekten kaçındığı, ona huzursuzluk veren sayısız konusu vardır.

Gerçek mutluluk, huzur, iç neşesi ve rahatlık ise, sadece Allah'ın zikriyle mümkündür. Allah bu gerçeği bir ayette şöyle bildirir:

"Bunlar, iman edenler ve kalpleri Allah'ın zikriyle mutmain olanlardır. Haberiniz olsun; kalpler yalnızca Allah'ın zikriyle mutmain olur." (Rad Suresi, 28 )

Bu, Allah'ın Kuran'da bize bildirdiği çok önemli bir sırdır. Birçok insan bu gerçekten habersiz, yukarıda söz ettiğimiz şekilde çaresizlik içinde yaşar.

Dünya nimetleriyle tatmin bulmaya çalışır.Asla ölmeyecekmişçesine, hesap günüyle karşılaşacağını düşünmeden dünyaya ait değerlere sahip olmak için hırsla uğraşır.

 Ancak bu, büyük bir aldanıştır. Bu insanların sahip oldukları hiçbir şey gerçek bir huzur ve mutluluk kazandırmaz.

Yalnızca Allah'a gönülden bağlanan, O'nun şefkatinin, merhametinin, kendileri üzerindeki korumasının şuurunda olan müminler huzurlu bir yaşam sürebilirler.

 Gördüğü her olayda, duyduğu her konuşmada Allah'ı zikreden, Allah'ın yaratışının delillerini görerek O'nu anan bir insanın kalbine Allah, bu iç rahatlığını, huzuru verir.

Dolayısıyla insanların iç rahatlığını veya huzur ve mutluluğu başka yerlerde aramaları boşunadır.
Allah Kuran'da ancak kalpleri huzur bulmuş kişilerin sonsuz nimetler ile dolu cennete gireceğini bildirir:

"Ey mutmain (tatmin bulmuş) nefis, Rabbine, hoşnut edici ve hoşnut edilmiş olarak dön. Artık kullarımın arasına gir. Cennetime gir." (Fecr Suresi, 27-30)

Sabah Namazi Vakit seher..

Ufukta günün kizil cicegi açmak üzere. Vaktin rahmine sabahin nutfesi düstü az önce. Gecenin topraginda sakli isiktan tohumlar baslarini uzatiyor.
Simdi hatirla ki, sen de bir zamanlar yoklugun karanliginda yitiktin. Unutulmusluk topragina gömülü bir tohumdun.Kimsenin adini bilmedigi, hatirini saymadigi bir yetimdin.
Hatirla ki, unutulmusunun topraginda Rabbin seni unutmadi. Rabbin seni sahipsiz de brakmadi. Rabbin seni yokluk gecesinden varliginin ufkuna eristirdi. Taze bir bahar gibi gün yüzüne çikardi bedenini. Ete kemige bürüdü ruhunu.
Gülden tebessümler giydirdi yüzüne.
Simdi seher vakti. Göz kapaklarinin ardindan kaç. Gafletin gecesinden uyan. Aç gözlerini sehere. Aç kalbini Rabbine. Uyan. Uyan, yan ve an seni hiç unutmayan Rabbini. Günes ufukta yükselmeden, sen dualar ufkuna yüksel. Herkes unutsa bile seni unutmayan Rabbini herkesin O'nu unuttugu anda ananlardan ol. Haydi kalk! Kalk ve miracina eslik et En Sevgilinin[asm].

Simdi sabah! Simdi sabah namazi vakti...

Ögle Namazi Vakit ögle.

Gün ortasi. Dünya telasindasin. Isler yogun. Yarim kalmis nekadar is var! Sanki sensiz yürümüyor hiçbir sey. Sanki sen olmasan isler hep yarimm kalacak, belki hiç baslamayacak.
Ne kadar çok vazgeçilmezin var! Ne kadar vazgeçilmezsin!
Oysa dünya seni pek umursamiyor. Sessizce akip gitmede sonsuz uzayda.. Telaslarina inat uzakta bir kelebek yavas yavas kozasindan çikmada. Ötelerde bir insan son nefesini vermekte sessizce.. Bir bebek ilk kez gülümsemekte annesine...
Vakit ögle... O kadar gürültü var ki ortalikta.. Kalbinin sesini duyamiyorsun bile. Ruhunun sonsuza uzanan emellerine kör olmak üzeresin. Telaslarin arasindan siyril, ruhuna yer ayir. Ebedî sükûnete hazirla kendini. Kalbini sonsuzluga bitistir. Alnini secdeye degdir.

Simdi ögle namazi vakti!

Ikindi Namazi Vakit ikindi.

Gün ihtiyarladi. Günes solgun rengini birakiyor güller üstüne. Zaman irmagi ikindinin caglayanindan dökülüyor simdi. Ayriligi söylüyor hece hece. Hüzün renkli bulutlar sardii gögü.
Günesin saltanati bitmek üzere. Zevale dogru akiyor isiklar.
Hatirla ki, sen de bir ömrün ikindisine yürüyorsun. Tenin soluyor. Gözlerinin feri çekiliyor. Yüzünü bu dünyadan çevirmeye hazirliyorsun. Öbür kiyisindasin artik hayat nehrinin. Bundan sonra vaadi yok sana zamanin. Yokus asagi akiyor kalbin.
Vakit ikindi. Kalbini kanatiyor kuru gül yapraklai. Tutunacak dal ariyor gibisin zamana karsi.Zamanin hükmü agirlasiyor üzerinde. Gün daha kisa geliyor artik. "Yemin olsun ki ikindi vaktine. Hüsrandadir insan." Simdi anliyorsun. Çünkü, yokus asagi akiyorsun. Dalindan kopuyorsun. Hoyrat bir rüzgâr artik zaman. Geriye kalan ancak iman.
Simdi ikindi vakti. Secdeye koy alnini. Egil Zamanin Sahibinin önünde. O'na konus; DUAlarini fisilda.Sonsuzluga tutun hece hece.

Aksam Namazi Vakit aksam.

Gün ölmek üzere. Günes isiklarini topluyor esyanin üzerinden. Kizilca kiyameti kopuyor dünyanin. Kara kefenini giyiniyor gün. Gülün rengi soluyor, esyanin cezbesi yitiveriyor.
Hatirla ki, senin de aksamin olacak bir gün. Ömrünün isiklari solacak. Hayatinin perdesi çekilecek. Senin de kiyametin kopacak.
Simdi aksam. Ölmeden önce bil ölecegini ki, yasatildigini farkedesin. Herkesin senden uzaklasacagi ölüm anini hatirla ki, sen de simdi herkesten ve her seyden uzaklasip Rabbine yanasasin. Seni sen yokken de bilen Rabbin, sen öldükten sonra da bilecek elbet.. Herkesin unuttugu yerde seni bir O hatirlayacak. Hatirini yalniz O bilecek. Sen de O'nu an simdi.

Simdi aksam namazi vakti..

Yatsi Namazi Vakit Yatsi.

 Gün çoktan öldü. Günes isiklarini topladi. Gece hükmediyor âleme. Günesin saltanati bitti. Isiklar tükendi ufuklarda. Renkler ellerini çekti esyadan. Gül soldu, gün soldu. Göge yöneldi gözler.
Hatirla ki, Sen de unutusun kara gecesine yuvarlanacaksin. Bir adin kalacak geriye.
Bir mezar tasin hatirlayacak belki Seni. Belki o da unutacak.
Simdi gece.. Sabaha çok var. Isik uzaklarda. Yoklugun gecesinde, adin bile unutulmusken, kimden meded umarsin sor kendine? Kim Sana hayat vermisse, kurumus kemikleri toplayip dirilten de O elbette.
Söyle kendine. Söyle kendine ki, çoklarinin Seni unuttugu bu gece, Sen de herkesi unut, O'nu hatirla. Söyle kendine ki, coklarinin isiklara kanip sahte renklerin kuyularina daldigi bu gece, Rabbini an, Rabbine kan, Rabbine uyan.
Simdi yatsi zamani vakti.